POPRZEDNIE EDYCJE

SPONSOR GŁÓWNY

SPONSORZY

PARTNERZY MERYTORYCZNI:

PATRONAT:

PATRONAT MEDIALNY:

ORGANIZATOR:

PARTNER ORGANIZACYJNY:

„(…)spotkaliśmy się tutaj tak licznie, nie po to aby rozmawiać czy w Polsce ma się rozwijać morska energetyka wiatrowa! Spotkaliśmy się aby rozmawiać jak ma się ona dalej rozwijać! Mamy wybrane lokalizacje dla 8 GW, mamy podpisane umowy przyłączeniowe na 2.2 GW, wydane decyzje środowiskowe na 1.2 GW w polskich morskich farmach wiatrowych.  Mamy też potencjał produkcyjny krajowego przemysłu, potwierdzony doświadczeniami zagranicznymi, na dostawy wszystkich elementów morskich farm wiatrowych poza turbinami! To się dzieje na prawdę! My już rozwijamy morską energetykę wiatrową w Polsce, bez niczyjej łaski, czy się to komuś podoba czy nie!”
Maciej Stryjecki, Prezes Fundacji na rzecz Energetyki Zrównoważonej w wystąpieniu otwierającym.
„(…) niektórzy uważają, iż Polski nie stać na energię wiatrową [na morzu], a ja nie zgadzam się z tą opinią. Powinniśmy raczej zadać sobie pytanie czy Polskę stać na to by nie korzystać z tej technologii, biorąc pod uwagę uwarunkowania jakie Polska ma do zaoferowania w kontekście wietrzności na Morzu Bałtyckim i doskonałej infrastruktury w postaci producentów konstrukcji stalowych i podwykonawców, którzy mogliby wpisać się w łańcuch dostaw. Uważam, że należy się zastanowić czy Polskę stać na to by nie brać udziału w szybko postępującym rozwoju.”
– Ole Egberg Mikkelsen, Ambasador Danii w wypowiedzi podsumowującej konferencję; realizacja: Marta Orlikowska, Oficer ds. Prasy i Komunikacji Ambasady Królestwa Danii [tłumaczenie FNEZ] (czytaj więcej).


Fundacja na rzecz Energetyki Zrównoważonej już po raz trzeci, we współpracy z partnerami branżowymi, zorganizowała międzynarodową konferencję, podczas której dyskutowano o potencjale morskiej energetyki wiatrowej (MEW) na rozwój polskiej gospodarki.

Dyskusja przeprowadzona podczas konferencji potwierdziła, że  rozwój projektów morskich farm wiatrowych (MFW)  oraz krajowej produkcji na rynek morskiej energetyki stał się faktem. Uczestnicy byli zgodni, że potencjał 6 GW dla MFW do roku 2030, oszacowany przez FNEZ w 2013 r. (raport) i potwierdzony w kolejnych raportach eksperckich (McKinsey & Company), jest możliwy do osiągnięcia i przyczyni się do rozwoju i wzrostu konkurencyjności polskiego przemysłu energetyki morskiej.

Krajowe stocznie mają zdolności produkcyjne wież i fundamentów i mają potencjał wzrostu produkcji. Polskie statki budowlane morskich konstrukcji obsługują zagraniczne projekty morskich farm wiatrowych. Zapotrzebowanie na nowe statki sięga kilkudziesięciu sztuk. Polskie kable morskie zostały wykorzystane na ponad 70% istniejących morskich farm wiatrowych.

Branża odnotowuje bardzo dynamiczny rozwój technologii oraz procedur budowy i obsługi, co  umożliwia szybki spadek kosztów wytwarzania energii przez morskie elektrownie wiatrowe. Polskie projekty nie będą wytwarzać energii w cenie większej niż 80-90 Euro/MWh, zapewniając jej konkurencyjność na rynku energetycznym.

Obecny stan rozwoju morskiej energetyki wiatrowej w Polsce obejmuje:

  • 14 wydanych decyzji lokalizacyjnych dla projektów o łącznej mocy ok. 8 GW,
  • podpisane umowy przyłączeniowe na 2.25 GW z terminami przyłączenia 2021 (900 MW) i 2026 (1,35 GW),
  • wydane decyzje środowiskowe dla projektów o mocy 1,2 GW,
  • zaawansowane procedury oceny oddziaływania na środowisko na 1,2 GW,
  • badania środowiskowe na projektach o mocy ok. 1,5 GW.

Na podstawie dyskusji przeprowadzonych podczas konferencji sformułowane zostały następujące postulaty:

  • Rząd i parlament powinien rozpocząć jak najszybciej dialog z branżą energetyki morskiej w zakresie:
    • promocji polskiego przemysłu produkującego na rynek morskiej energetyki,
    • roli MEW w kreowaniu rynku dla przemysłu morskiej energetyki, w tym zwłaszcza dla polskiego przemysłu stoczniowego,
    • stworzenia stabilnych, transparentnych i pewnych warunków dalszego rozwoju projektów MEW,
    • wykorzystania potencjału MEW w negocjacjach europejskiego „pakietu zimowego”,
    • uwzględnienia w polityce energetycznej Polski do roku 2050 rozwoju MEW na poziomie nie mniejszym niż 6 GW,
    • zwiększenia możliwości przyłączeniowych dla projektów MEW,
  • Branża MEW i przemysłu morskiego powinna kontynuować wspólne działania mające na celu promocję krajowego potencjałupoprzez:
    • rozwijanie współpracy w ramach „Porozumienia Polskiego Przemysłu Morskiej Energetyki”, skupiającego przedstawicieli krajowych producentów i inwestorów zainteresowanych rozwojem MEW,
    • edukowanie społeczeństwa na temat MEW, a zwłaszcza rozwiewanie mitów i nieprawdziwych twierdzeń, w zakresie: bardzo wysokich kosztów, negatywnego wpływu na system elektroenergetyczny, kolizji z innymi technologiami wytwarzania energii w Polsce, w tym energetyki jądrowej, negatywnego wpływu na środowisko morskie oraz lokalne społeczności, w tym zwłaszcza rybactwo i rozwój turystyki,
    • promowanie korzyści gospodarczych wynikających z rozwoju MEW, w tym zwłaszcza pozytywnego wpływu na wiele sektorów gospodarczych a także na zrównoważony rozwój regionów nadmorskich.
  • Należy jak najszybciej dokonać korekt legislacyjnych w otoczeniu systemowym MFW, pozwalających na podejmowanie decyzji inwestycyjnych i dalsze przygotowanie projektów, w następujących kwestiach:
    • wprowadzenie kalendarza zapotrzebowania na energię z MFW z kilkuletnim wyprzedzeniem, wskazującego terminy i wolumeny aukcji,
    • uwzględnienie w systemie aukcyjnym dla MFW realiów rynku, a więc małej liczby projektów z wydanymi warunkami przyłączenia, które nie zapewnią spełnienia kryterium konkurencyjności,
    • skorygowanie błędnego zapisu w ustawie o odnawialnych źródłach energii, dopuszczającego do aukcji MFW posiadające decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach, a nie pozwolenie na budowę,
    • unifikacja terminów ważności pozwoleń dla MFW, wynikających z poszczególnych ustaw,
    • stworzenie mechanizmów dalszego rozwoju projektów MFW z prawomocnymi pozwoleniami na wznoszenie, a nie posiadających warunków przyłączenia do sieci,
    • wsparcie „local content” poprzez systemowe zwiększenie konkurencyjności polskich dostaw i usług na rzecz krajowych projektów MFW.